Posttraumatische dystrofie

Posttraumatische dystrofiePosttraumatische dystrofie is een kwaal die kan ontstaan na een operatie aan of bij verwonding van een voet, been, hand of arm.

Met de term posttraumatische dystrofie verwijst de medische wetenschap naar een aandoening aan een van de armen, handen, benen of voeten, die bij mensen kan voorkomen na het optreden van letsel of het ondergaan van een operatie aan het desbetreffende ledemaat. Voor het ontstaan van posttraumatische dystrofie is niet veel nodig. De verwonding is integendeel vaak juist bijzonder klein en onopvallend met als gevolg dat er in eerste instantie maar weinig aandacht aan wordt besteed. Hierdoor kan een ontregeling van het vegetatieve systeem ontstaan, die als posttraumatische dystrofie bekend staat. Andere benamingen voor posttraumatische dystrofie zijn onder meer Sudeckse dystrofie en complex regionaal pijnsyndroom (CRPS).

Posttraumatische dystrofie, beperkt letsel met grote gevolgen

Voordat iemand posttraumatische dystrofie ontwikkelt, moet er eerst sprake zijn van een beperkte beschadiging van het getroffen ledemaat. U kunt hierbij denken aan letsel in de orde van een milde verstuiking, of een lichte verwonding veroorzaakt door een doorn of speldenprik. Zo klein en onbelangrijk als dergelijke blessures en verwondingen aanvankelijk lijken, zo groot kunnen de gevolgen ervan zijn. Posttraumatische dystrofie wordt namelijk gezien als een van de belangrijkste veroorzakers van invaliditeit na het ondergaan van een operatie of het oplopen van een verwonding aan het desbetreffende ledemaat. Posttraumatische dystrofie kan leiden tot aantasting van alle soorten weefsel en alle denkbare functies van een arm, been, voet of hand. Hierdoor kan posttraumatische dystrofie ernstige invaliditeit of lastig behandelbare chronische pijn tot gevolg hebben. In minder zware gevallen kan beperkte uitval van het aangedane ledemaat ontstaan. Elk jaar komen er in Nederland vijfduizend mensen met posttraumatische dystrofie bij, maar gelukkig geneest het grootste gedeelte ervan snel en hebben zij daarna geen last meer van de symptomen die met posttraumatische dystrofie samenhangen.

Hoe herkent u posttraumatische dystrofie?

Alleen mensen die letsel oplopen aan een van de ledematen kunnen getroffen worden door posttraumatische dystrofie. De aandoening valt met name op doordat een kleine verwonding relatief veel pijn veroorzaakt, waarbij deze pijn ook nog eens uitzonderlijk lang aanhoudt. Na enige tijd krijgt de patiënt met posttraumatische dystrofie verschijnselen die wijzen op de ontregeling van het vegetatieve zenuwstelsel. Dit systeem regelt onder meer de ademhaling en de hartslag, maar heeft bij mensen die aan posttraumatische dystrofie lijden vooral gevolgen voor de doorbloeding van het beschadigde ledemaat. Hierdoor kan dit na verloop van tijd paars, blauw of wit uitslaan. Door de bijkomende pijn zal men dit ledemaat minder veelvuldig gebruiken, wat ertoe kan leiden dat de spieren ervan aan kracht verliezen. Wanneer dergelijke bijverschijnselen optreden in een groter gebied van het getroffen ledemaat dan waar het letsel zich voordeed, wordt gesproken van posttraumatische dystrofie. De diagnose ‘posttraumatische dystrofie’ kan overigens niet aan de hand van een laboratoriumtest worden gesteld, waardoor de behandelend arts puur afhankelijk is van eigen constateringen, klinisch onderzoek en het duiden van de klachten en medische geschiedenis van de patiënt.

Posttraumatische dystrofie – ontstaan en behandeling

Posttraumatische dystrofie kan in alle leeftijdscategorieën en bij zowel mannen als vrouwen ontstaan. Desondanks komt posttraumatische dystrofie het vaakst voor bij mensen die tussen vijfenveertig en zestig jaar oud zijn, waarbij vrouwen met 75% oververtegenwoordigd zijn. Er bestaan verschillende theorieën voor het ontstaan van posttraumatische dystrofie:

  • overreactie van het zenuwstelsel;
  • abnormale ontstekingsreactie;
  • lokale neurogene ontsteking.

Bij alle drie voorgestelde hypotheses treden klachten op die overeenkomen met de aandoening. Wat zeker is, is dat een van de verschijnselen die onomstotelijk samenhangen met posttraumatische dystrofie het optreden van een lokale neurogene ontsteking is. De medische wereld zet vitamine C, ketamine en vaatverwijdende medicijnen in om de ziekte te bestrijden.

Meer informatie over posttraumatische dystrofie vindt u bij een fysiotherapeut. In onze bedrijvengids kunt u een fysiotherapeut bij u in de buurt zoeken.

Bekijk ook informatie over: